Stille krachten in een heavy wereldje – Deel 4: Kinsum Records
Achter de naam Kinsum Records schuilt de persoon van Dave Reumers, die voornamelijk bekendheid geniet als zanger van Right Direction en $400 Suits. Het was natuurlijk maar een kwestie van tijd voordat ik Dave het hemd van het lijf zou vragen over zijn muzikale nalatenschap, zijn mailorderbedrijf en zijn liefde voor de fantastische hardcore band Beowülf. Ladies and gentlemen..... Lords Of Metal proudly presents Kinsum Records!
--------------------------------------------------------------------------------
Text: Koen
--------------------------------------------------------------------------------
Wanneer ik de Kinsum website bekijk, valt het me op dat er een gedeelte is waar je geluidsdragers kunt bestellen, maar dat er ook bands en concerten gepromoot worden. Wie zijn nou eigenlijk de figuren achter Kinsum, wat is de missie van het bedrijf en wanneer en waarom is het allemaal begonnen?
Kinsum Records wordt maar door één persoon gerund. Door mijzelf. Ik ben nu precies vier jaar officieel bezig. Ik heb sinds 1989 altijd in diverse bands gezongen waaronder Right Direction. Wanneer we optraden of op tour waren verkocht ik altijd zelf mijn shirts & CD's. Mijn bandmaten zaten backstage te zuipen en ik stond in de zaal achter mijn kraam drie keer zo hard te zuipen omdat ik van iedereen pilsjes aangeboden kreeg. Dat verkopen beviel me wel. Bevriende bands gaven me hun CD's mee die ik dan ook verkocht. Op het laatst verkocht ik meer Backfire! CD's dan Backfire! zelf!
Toen het na de dood van Richard Bruinen (Ex-Right Direction / Backfire! drummer) allemaal wat minder werd met de Maastrichtse hardcore-scene wilde ik het liefst mijn eigen platenwinkeltje beginnen, maar omdat in Maastricht de huurprijzen zó absurd hoog zijn kunnen hier alleen winkels als Free Record shop overleven. Vandaar dat maar via Internet ben gaan verkopen en uiteraard op platenbeurzen. Ik kocht de ene na de andere platencollectie op en voor ik 't wist kon ik meedoen met de “grote jongens” zoals Ed van Millennium Records. Ik kan wel zeggen dat ik 't allemaal doe voor de ”scene”, maar dat is natuurlijk onzin. Ik verkoop CD's en LP's om mijn boterham te verdienen. Mijn hobby werd mijn werk en mijn werk is ondertussen een verslaving geworden. Uiteraard krijg ik veel hulp van vrienden en uiteraard van mijn vrouw. Ik ben nu dag en nacht met muziek bezig, maar heb toch nog wat tijd om weer met 'n band wat te gaan klooien.
Zou je al een tipje van de sluier op kunnen lichten aangaande je nieuwe muzikale activiteiten?
Momenteel ben ik nog bezig om de band samen te stellen. Dat is nog een heel gedoe. Maurice Gijsbers (Right Direction / Demon Joker Junior) speelt 100 % zeker gitaar. We hebben een vrouwelijke drummer (Nienna van de band Siren) en we zijn alleen nog bezig met het zoeken naar een geschikte bassist. Muzikaal zal het uiteraard geen blues of jazz gaan worden, maar gewoon hardcore / crossover wat je van ons kunt verwachten. Met twee andere bandleden zal het ongetwijfeld weer iets anders klinken. Ik verheug me er in ieder geval enorm op. Het is namelijk alweer 'n tijdje geleden...
Hohoho, een tijdje geleden? Ik dacht dat je botten nog niet zo stram waren want ik zag zowel Right Direction als $400 Suits concerten gepland staan. Ik neem aan dat jij niet op die feestjes ontbreekt?
We doen nog wat shows onder de naam $400 Suits momenteel. Ook met Right Direction hebben we een show (21 april in de Dynamo te Eindhoven), maar om iedereen gemotiveerd te houden en om een line-up samen te stellen vreet zoveel energie én frustratie, dat we het ná die show in Einhoven weer vlug voor gezien houden. De nieuwe band gaat overigens onder de naam $400 Suits verder met optreden om zodoende tóch alvast wat live ervaring op te doen. Wanneer we dan na verloop van tijd genoeg nieuwe nummers hebben om een CD op te nemen gaan we een nieuwe naam zoeken om zodoende een nieuwe start te maken. Ik wil namelijks niks meer uitbrengen onder de naam $400 Suits en Right Direction.
Nou, ik kan je zeggen dat ik al erg nieuwsgierig ben naar de resultaten van deze nieuwe band. Toch ben ik nog wel benieuwd naar je persoonlijke hoogte- en dieptepunten in je jaren met Right Direction en $400 Suits...
Hier kan ik waarschijnlijk nog eens een boek over schrijven. Ik heb genoeg bizarre annecdotes te vertellen, maar ik zal 't maar bij wat feiten houden. De hoogtepunten waren voor mij de releases van ‘All Of A Sudden’ en ‘To Right The Wrong’ van Right Direction en het telefoontje dat ik kreeg van Century Media baas Robert Kampf persoonlijk, of ik interesse had om met mijn nieuwe band $400 Suits een CD voor hem op te nemen. Hij was zó enthousiast over onze demo dat hij alles uit de kast wilde trekken. Uiteraard ook de lange tournees die we deden met Warzone / Slapshot en Pro Pain. We hebben twee keer op Dynamo Open Air gespeeld en een keer op Pinkpop. Pasgeleden ben ik in Japan op vakantie geweest en dan hier en daar gewoon je eigen CD zien liggen beschouw ik uiteraard ook als een te gek resultaat.
Het dieptepunt was uiteraard de dood van onze oude drummer / goede vriend en collega muzikant Richard Bruinen. Dat heeft een dikke streep door mijn enthousiasme voor muziek maken getrokken met als gevolg dat we met Right Direction geen inspiratie meer hadden en de band uiteindelijk als een nachtkaarsje uit is gegaan. Achteraf gezien realiseer ik me dan ook dat wij als band NOOIT echt hard ervoor gewerkt hebben. Alles kwam per toeval op ons pad en we hadden gewoon geluk dat we een van de weinige bands waren in ons genre. Tegenwoordig telt ieder dorp wel een hardcore / punk band. Je moet ook veel harder werken om in de picture te blijven. Ik geloof dat we daar te lui voor waren, haha...
Naast genoemde bands heb je ook nog CD’s uitgebracht onder de naam Ultimatum (‘Whispers Of A Wanted Man’) en onder de naam Karaoke Kings. Wat moet ik me daarbij voorstellen?
Ultimatum was een projectje dat ik gedaan heb met een vriend van mij. Ik zing en Chris speelt acoustische gitaar. Het idee was erg leuk, maar we zijn te snel de studio ingedoken. We hadden de nummers eigenlijk wat beter moeten uitwerken, maar ja, dat is achteraf gelul. De nummers waren erg goed, al zeg ik 't zelf. Het komt alleen niet uit de verf op de manier hoe we het hebben aangepakt. Alles is ook binnen 'n dag opgenomen. Snel, snel... Naderhand zijn twee nummers gebruikt voor Right Direction en dan hoor je dat 't toch wel goede nummers waren (o.a. ‘Fight Violence With Violence’).
Karaoke Kings is een grap van mij en Kasper (ex-Hardsell drummer). We hebben bestaande nummers van o.a. Abba voorzien van hilarische en vaak nogal harde / extreme teksten in het Maastricht dialect. We worden hierdoor zowel gehaat als geliefd. We hebben een heuse fanschare opgebouwd in en om Maastricht. Dit grapje begint aardig uit de hand te lopen want onderhand heeft héél Maastricht de nummers wel al een keer ergens gehoord. Het is een beetje een cultstatus. Iedereen kent 't, maar er zijn maar weinig mensen die weten wie wij zijn. De woorden ''Zijn JULLIE dat ?'' heb ik nog nooit zo vaak gehoord als het laatste half jaar.
Al met al zijn we op muzikaal gebied nog lang niet van je af dus en we houden je zieleoerselen strak in de gaten bij Lords Of Metal. Terug naar Kinsum Records nu, want dit is nu eenmaal een special die muziekwinkels, handelaren, mailorders en dergelijke belicht. Een van de meest aansprekende punten aan Kinsum Records zijn de leveringsvoorwaarden. Na bestelling ontvang je je pakket binnen 24 uur in huis en betalen geschiedt achteraf in plaats van vooraf. Waarom heb je voor deze aanpak gekozen en kom je daar niet vaak door in de problemen?
Ik heb voor deze service gekozen omdat mensen op deze manier sneller geneigd zijn om iets te kopen. Wie heeft nou niet liever eerst zijn spullen en betaalt achteraf? Ik stuur binnen 24 uur de bestelling op. Uiteraard heb je altijd frikandellen die misbruik denken te moeten maken, maar die lui brengen alleen zichzelf in de problemen. En dat vaak voor 'n paar kut tientjes. Ik doe nooit nergens moeilijk over. Wanneer een klant een CD ziet die hij al járen zoekt , maar hij zit effe krap bij kas, dan hoeft hij dat maar effe aan te geven. De CD gaat binnen 24 uur op de post en ik maak 'n aantekening dat de factuur 'n week of drie later betaald wordt. Wanneer mensen me met opzet willen bestelen roepen ze alleen maar problemen over zichzelf af. Want ik kom ooit 'n keer aan je deur. Of je nu in 't Noordelijkste puntje van Friesland woont of aan de Belgische kust. Gelukkig is het pas 'n keer of vier voorgekomen in de afgelopen vijf jaar. Wel heb ik vaste klanten die ik altijd weer een herinnering moet sturen dat de factuur nog niet betaald is. Die gooi ik na verloop van tijd gewoon uit mijn adressen bestand, óf ze moeten vooraf betalen. Ik denk echter dat over het algemeen deze werkwijze me veel meer omzet heeft gebracht dan dat ik zoals iedere andere mailorder pas zou versturen wanneer men betaald heeft.
Oeps, dat van die herinneringen klinkt bekend in de oren hehehe, maar ik zal mijn leven beteren! Wat moet ik me trouwens voorstellen bij je consults aan huis? Dat je met een knokploegje de boel komt verbouwen of dat je je beste jiu jitsu bewegingen tevoorschijn tovert of.....?
Laten we het er maar op houden dat ik niet wegga voordat ik mijn geld heb. Maar zoals ik al zei, 't is gelukkig maar heel zelden voorgekomen. De meeste klanten zijn coole lui die netjes betalen.
Dan laten we het hierbij voor wat betreft je huisbezoekjes. Voor de mensen die Kinsum niet kennen, kun je misschien uit de doeken doen voor welke genres ze allemaal bij jou terecht kunnen?
In hoofdzaak metal en hardcore. Ik verkoop nieuwe CD's en tweede hands. Ik koop vaak collecties op, ook vinyl. Zelf ben ik niet echt thuis in bijvoorbeeld grindcore of emocore of A.O.R. Niet de uiterst softe en ook niet de uiterst extreme kant zeg maar, maar alles daar zo'n beetje tussen in. Ik heb een erg brede smaak en daar is mijn aanbod dan ook naar. Ik verkoop ook Johnny Cash en ZZ top, simpelweg omdat dat mijn twee favorieten zijn. Daar heb ik dan ook constant veel van op voorraad. Uiteraard kan ik ook voor mijn klanten bepaalde platen bestellen omdat ik contact heb met diverse platenmaatschappijen en bij BERTUS ben aangesloten. Je kunt dus overal voor terecht...
Het is me ook opgevallen dat je over het algemeen “faire” prijzen berekent. Is dat een bewuste keuze van je?
Tja, wanneer je wat wilt verkopen moet je geen gekke prijzen gaan vragen. Tegenwoordig zeker niet. Iedereen kopieert maar of koopt een iPod en hoe heet die onzin tegenwoordig allemaal. De hoge prijzen die je vaak ziet zorgen er gewoon voor dat mensen niet meer zo snel geneigd zijn nieuwe CD's te kopen. Ik kan CD's aanbieden voor € 13,90 of € 12,90 die je in de winkel vaak voor € 19,90 ziet liggen, simpel en alleen omdat ik geen winkel heb en geen huur hoef te betalen.
Om het gebrek aan een winkel te compenseren, organiseer je echter wel regelmatig platen- en CD-beurzen en reis je stad en land af om de boel aan de man te brengen. Vertel daar eens iets meer over als je wilt? Ik zou bijvoobeeld wel eens willen weten of het nou leuk is om op zo’n beurs te staan, of de concurrentie al of niet moordend is, hoe je überhaupt jezelf binnenloodst op zo’n beurs en wat er zoal komt kijken bij het zelf organiseren van zo’n feestje...
Zoals ik al zei leef ik momenteel van deze business. Je moet dus zoveel mogelijk beurzen afstruinen om je spullen aan de man te brengen. Ik ben zelf eenmaal gek op platenbeurzen. Ik kan úren rondlopen. Wat dat betreft ben ik een echte freak. Op de beurzen kom je vaak erg mooie items tegen voor de handel. Door de jaren heen leer je andere handelaren en standhouders kennen waarmee je écht een leuk contact hebt. Op iedere beurs waar ik kom zie ik bekenden. Het is echt een “ons kent ons” wereldje. Zolang je correct blijft tegen je klanten en je collega's kun je járen doorgaan. Ik wordt zelfs door collega's getipt wanneer ergens een mooie partij te koop is waar zij zelf niets mee kunnen. Komen ze naar je kraam: ''Zeg Dave, daar en daar, bij die kraam ligt een leuke partij goedkope punk. Niks voor jou?'' Blijkt 't een super collectie te zijn met alleen maar originele eerste persingen New York Hardcore. Kijk, daar heb je collega's voor.
Het concurentieverhaal valt wel mee hoor. Iedereen heeft toch zijn eigen specialiteit. Je moet gewoon zorgen dat je constant nieuwe aanwas hebt en een gevarieerd aanbod hebt. Wanneer je geen nieuwe items hebt komen mensen na drie keer niet eens meer aan je kraam kijken. Ik ken d'r genoeg die al járen dezelfde zooi verkopen. Voor hen is het ook meer een hobby. Ik ben 24 uur per dag op zoek naar mooie collecties en naar goede handel. Mijn hobby is zoals gezegd mijn werk geworden. Wat het organiseren betreft. Ik heb door de jaren zo ontzettend veel mensen leren kennen en connecties gekregen dat 't een fluitje van een cent is om standhouders te vinden voor een beurs. Ik heb d'r veel plezier in. Dan tellen de uren die je erin steekt niet eens.
Maar ja Dave, ik ben een verzamelaar in plaats van een handelaar en als ik het zo lees zou ik het erg verleidelijk vinden om al die zooi thuis neer te zetten in plaats van te verhandelen. Waar leg je de grens en doet het soms geen pijn om mooie items te verpatsen?
Af en toe wel ja, maar mijn handelsgeest is groter dan mijn verzamelaarshart. Ik heb zó ontzettend veel shit verzameld door de jaren dat ik af en toe verbaasd ben wat ik allemaal tegenkom wanneer ik een doos opentrek. Smurfen / Star Wars / CD's / LP's / singles / comics / boeken, noem maar op. Ik geef mijn geld uit aan tattoos, ik reis ontzettend veel, ik ga ieder week wel twee keer stappen en dat gaat allemaal niet samen natuurlijk. Dan moet je een keuze maken. Geld verdienen én leven. Of geld verdienen en je kasten vol zetten met zooi. Ik kies voor 't eerste...
Ik heb zelf zo'n dikke 200 CD's die ik regelmatig draai, maar heel af en toe komt 'r eens wat nieuws bij. Je gelooft 't niet, maar hier in huis staat vrijwel constant ZZ Top op. Wat heeft 'n mens nog meer nodig? Een biertje, zonnetje en een ZZ Top plaatje en ik ben tevreden. Ik heb uiteraard heilige gralen in mijn kast staan die voor geen GOUD weggaan en dat alleen vanwege de emotionele waarde en de herinneringen, o.a. de eerste twee Beowülf LP's, alle oude Warzone platen en mijn door Everlast gesigneerde House Of Pain CD. Wanneer je sterft kun je niks meenemen. Kijk naar de verzameling van Boudewijn Büch bijvoorbeeld. Al die jaren voor niks verzameld, eeuwig zonde...
Je hebt trouwens een prachtig voorwoord geschreven op de CD- uitgave van de hierboven genoemde Beowulf schijven. Hoe kom je daar nou in Godsnaam op terecht?
Onno Cro-mag van de Aardschok en Dale Henderson van Beowülf weten dat ik een buitengewoon grote Beowülf fan ben. Vandaar dat ze mij gevraagd hadden. Als menneke van zeventien jaar schreef ik al met Dale. Zijn brieven bewaar ik nog steeds. Beowülf is DE band die er voor gezorgd heeft dat ik zelf in een band wilde spelen. Ik kijk dan ook erg uit naar hun nieuwe CD die nu ieder ogenblik uit kan komen...